معلم گفت  الف..؟                  گفتم او

معلم گفت   ب...؟                  گفتم با او

معلم گفت    پ...؟                 گفتم پیش او

معلم گفت      ج...؟              خواستم بگوییم جدایی

                                                                   گفت دیگر بس است...!

مهربانم

           وقتي که آسمان نور افشان ستاره ها مي شود

  در آسمان چشمهايت پذيراي من باش ...

  چشمانت سهم دلتنگي شبهاي من است

  يکبار ديگر خواهشم را پاسخي بگو ...

  من دلخوشيهايم را با تو قسمت مي کنم اندوه تنهايي تقدير من است ...

  تقديرم را به دست باد مي سپارم تا تو را برايم سوغات بياورد.....

بی کلام بیاموز
بی منت انجام بده
بی ادعا پی انداز
بی چیرگی راهبر باش
فضیلت راستین این است.

آرمان ما نباید موجب نابودی دیگران گردد آرمانی ارزشمند است که بهروزی ما و دیگران را در پی داشته باشد . ارد بزرگ

 به هیچ کس اعتماد نکن دخترک
به هیچ کس راز دل نگو دخترک
به هیچ کس نگو که دل بسته ام به تو
به هیچ کس نگو که عاشقش شدی
نه، نه ،نگو
نه، نه، به هیچ کس اعتماد نکن
به هیچ کس نگو که یک شبی کنار پنجره گریه کردی از خاطرش
به هیچ کس نگو که از دیدنش سرعت قلبت از ثانیه جلو می زند
به هیچ کس نگو که روزها گذشت و پیر شدی در انتظار دیدنش
به هیچ کس نگو به هر دری زدی برای باز دوباره دیدنش
به هیچ کس نگو حتی کسی که چتر شد زیر باران برای تو
به هیچ کس نگو حتی کسی که گفت عاشقت شده است
به هیچ کس نگو حتی کسی که نیمه شب برای تو شعر گفته است
به هیچ کس نگو حتی کسی که گفت از بی اعتناییت دلم شکسته است
شک نکن او روزی با تمام عشق رها می کند تو را
نه نه کسی به احساس پاک تو که مثل یک گل شکفته است توجهی نمی کند
آری گل تازه شگفته ات به دست عابران چیده می شود
یا که زیر پایشان مثل یک علف لهیده می شود
دیدی که گفتم به هیچ کس اعتماد نکن

پس اگر اعتماد کردی و عاشقش شدی و قلب تو شکست گلایه ای نکن¨

گفتي كه به احترام دل باران باش،

 باران شدم و به روي گل باريدم

                گفتي كه ببوس روي نيلوفر را،

                  از عشق تو گونه هاي او بوسيدم

                      گفتي كه براي باغ دل پيچك باش ،

 بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

                     گفتي كه براي لحظه اي دريا شو،

 دريا شدم و تو را به ساحل ديدم

               گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش ،

 مجنون شدم و ز دوريت ناليدم

     گفتي كه بيا و از وفايت بگذر ، 

 از لهجه ي بي وفاييت رنجيدم

گفتم كه بهانه ات برايم كافيست

من عاشق هیچ کس نیستم.

 من عاشق غروبم.

عاشق نشستن و خیره شدن به غروب.

من عاشق ابرم که هرچه شبنم از اوست.

عاشق سنگ انداختن توی آب و گوش کردن به صدای دلنشین موج.

 من عاشق نشستن با دوستان پاک و عاشقم هستم.

 عاشق گوش کردن به دلاشان.

 عاشق خنده هاشان و دیوانگی هاشان.

 من عاشق چرخ و فلکم.

 عاشق نان و پنیر و سبزی... آه که چه حالی دارد.

 میتونم عاشق بشم وقتی باران می بارد.

 عاشق دلباختن با یک نگاهم.

من عاشقم.

 عاشق بغض های خفته ام.

 عاشق بوسیدنم.

عاشق گریستن در حضور دوستم.

 عاشق سکوت مرموز دل های شکسته ام.

 عاشق نگاه خیره به دیوارم.

 عاشق گم شدن و به اوج رسیدن در خیال هستم.

 من عاشق سادگی شعرهای سهرابم و عاشق غنای حافظ.

 من عاشق صدای مادرم هستم.

 عاشق آرامشی که به من می بخشد.

 عاشق موسیقی ام.

من عاشق نواختن هم هستم.

 و روزی من خواهم نواخت.

 غم های دلم را خواهم نواخت و شکستنش را به تار خوام کشید.

من عاشق لحظات غروبم و عاشق برگ زرد خزان.

عاشق خش خش برگ ها زیر پای یک عاشق دل شکسته ام.

شاید این برگ ها هم تابع دل اوست!....

در آخر اینکه من همراه غروب عاشق می شوم و همه طول شب را عاشق می مانم.

 به سرزمین خیال می روم و از عشق می نویسم.

از احساس خوب عاشق بودن.

من عاشق همین احساسم همین